Handen die maakten wat zijn ogen zagen

Over de onbekende held

 

4 November is officieel de dag van de onbekende held. Een geweldig gebaar, maar volgens HANK is deze ene dag niet genoeg voor het eren van onze echte voorbeelden. ‘Mensen die iedere dag voor een kutloontje voor de klas staan, demente bejaarden wassen in een verpleeghuis, (Bert Wagendorp).’ Dus gaat de Website van HANK een stapje verder en ‘introduceert’ de week van de onbekende held. Hierbij het verhaal van Nora Kreeft over haar onbekende held.

Aalsmeer, 1955. Een dochter werd geboren, Eleonora, roepnaam Nora. Een verrassing want de vader had zijn oog laten vallen op een motor. Die ging dus even niet door.
Foto Nora Kreeft
Na drieënhalf jaar dienst in Indië als chauffeur van een hoge piet was hij nog niet lang terug in Holland. Een land dat wat opkrabbelde en waar hard gewerkt moest worden. Zijn vrouw – juf – was ontslagen omdat dat toen kennelijk zo hoorde. Hij zorgde voor de kost, zij voor de kinderen en het huishouden.

Mijn vader had als constructiebankwerker gewerkt vanaf ongeveer zijn veertiende jaar. Daarnaast deed hij in Haarlem aan de avondschool een opleiding technisch tekenen. In de oorlog fietste hij ’s avonds door de polder heen en weer naar school. Onderweg schuilend voor gevaar uit de lucht. Direct na de oorlog volgde de militaire dienstplicht. Na zo’n periode in je jeugd kan het niet anders zijn dan dat je daar beschadigd uit komt. Er werd nergens over gesproken. Je ging gewoon verder.

Morris Mini 1964 Nora KreeftMorris Mini
Na de dochter kwam een zoon en al snel had ik in de gaten dat mijn vader verdomd handig was. Zo herinner ik me dat er op de eettafel een grote radio stond en dat er allemaal buizen inzaten. Ik zat er bovenop. Prachtig vond ik dat. Hij deed het niet meer en nadat mijn vader eraan gewerkt had kwam er weer muziek uit. Held!
Een van onze auto’s was een mini. Een Morris Mini, een Engelse auto. Velen volgden, vraag me niet waarom, ze waren vaak stuk en onderdelen waren slecht te krijgen vanwege stakingen in Engeland. In onze tuin timmerde mijn vader een bok, hij haalde met een soort hijsketting de hele motor eruit en repareerde het geheel. Ik keek er weer met verbazing naar. Held.

Mijn vader de visser Nora KreeftAls mijn vader ging vissen ging ik op mijn kleine fietsje achter hem aan. Soms zo in  gedachten dat ik op een stilstaande auto knalde. Mijn vader ving palingen en ik rende achter ze aan door het gras, met een lap, om ze te vangen als ze van de haak af vielen. Eng? Nee hoor, toen niet. Prachtig vond ik het. Samen naar die dobber turen en niks zeggen. Want praten mocht niet, dan joeg je de vissen weg. Daarna werden ze gerookt in een eigengemaakte rookkast. Op eikenhoutkrullen. Toen had ik de film Die Blechtrommel nog niet gezien. Brrr. Hij ging vaak vissen, ook met zijn maten. Naar een waddeneiland of met een boot, de zee op. Zijn moeder kon zeggen: ‘Dat is toch beter dan dat-ie in de kroeg zit.’ Nou, daar kwam hij dus nooit.

Te koop
Hij kon met zijn handen maken wat zijn ogen zagen. Dat werd er over hem gezegd. Hij tekende strips voor het personeelsblad. Hij bouwde vogelhuisjes, te koop bij de dierenwinkel. Hij maakte fantastische dobbers. Te koop – juist – bij dezelfde winkel. Later ging hij fotograferen, voor sportclubs, de krant. Hij ontwikkelde zijn films in de schuur in zijn zelfgebouwde donkere kamer.
Zijn creativiteit was een voorbeeld voor mij. Mijn vader: mijn Held.

Mijn vangst van een dag Nora Kreeft

 
avatar

Over


Als kind begonnen met een eigen, getypte krant. De liefde voor letters, papier en fotografie was al vroeg aanwezig. Dat werd uiteindelijk ook werk: Viva, Nieuwe Revu, Avenue, Margriet, AmroFacet, TeleVizier, Cosmopolitan, Midi, hockey.nl en Helden Magazine. Actief op Twitter als @Lobstertje.

 
 

GERELATEERDE BERICHTEN


 

 

REAGEREN & DELEN


 

Rare jongens die stereotypes

Helaas is de site van NRC Q vanaf vandaag 31 mei 2016 opgeheven. Jammer. Toen ik gister voor een laatste keer grasduinde door de artikelen bleef ik steken bij een artikel over het benadrukken van vrouwelijke stereotypes in reclames. De verslaggever uitte haar twijfels over het feit dat vrouwen nog steeds op die manier geportretteerd worden, maar hetzelfde geldt dan natuurlijk ook voor mannen. Toch?!

Meer

Bye bye baard

Heb jij weer. Moet die hipsterbaard - waar je al een paar jaar zorgvuldig en met liefde aan hebt gewerkt om 'm precies te krijgen zoals je wilde - er ineens af.

Meer

Bouw mee aan Rock City

Sinds hij tien jaar geleden van Amsterdam naar Groningen verhuisde, laaft Igor Wijnker - prominent lid van HANK - zich aan de rijke popscene in deze eigenzinnige stad. Hij leerde er bijzondere mensen en plekken kennen die echt moeten worden vastgelegd. Nu het nog kan. Bouw mee aan Rock City.

Meer

Dansplaten volgens DJ Docherty

Ben je op zoek naar songs waarop iedereen los gaat op de dansvloer? Struin dan mee in de Thé Dansant Top-33 die voormalig hockey-international Laurence Docherty ooit samenstelde. Met deze songs (inclusief intro van Docherty) krijg je zelfs het dufste feestje aan de praat.

Meer

Er is een Amsterdammer dood gegaan

Zijn naam was Theo Schoumans. Hij werd op 6 juli 1921 geboren. Als vierjarige belandde hij voor het eerst in de Orteliusstraat in Amsterdam West waar hij tot zijn overlijden woonde. Maar tijdens de viering van Nationale Burendag keert ‘Theo’ terug. Een ode aan de oude wijkbewoner.

Meer

Playing For Change Day

Vandaag is het superfunkdag, las ik ergens. Dan denk ik direct aan Playing For Change. Een internationale beweging die muziek gebruikt om ons wereldwijd met elkaar te verbinden. Beweeg ook mee op 19 september tijdens Playing For Change Day.

Meer