Hoe HANK is...
Barry Atsma?

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Bij Barry Atsma denken we: acteur, schrijver, vader en gescheiden. Maar wie is hij echt? En waar staat hij voor? Voor HANK onderworp Atsma zich aan de zeven essentiële levensthema’s die wijlen Ramses Shaffy bezong: zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder.

ZINGBarry Atsma
‘Voor mijn werk moet ik vaak zingen, maar ik ben geen echte zanger. Ik ben er een beetje onhandig in. Maar ik vind het wel heerlijk. Ik zing vaak mee met de radio, ook als ik de tekst niet ken. Dus doe ik het voornamelijk fonetisch. Gebruik ik allemaal verkeerde woorden. Voor mijn kinderen rapzing ik. Geven ze mij een paar woorden of thema’s waarop ik moet rijmen. Dat lukt me best aardig, al zeg ik het zelf. Ik kan vrij snel rijmen en associëren.

Ik heb een paar lijfliederen. Een paar nummers van Al Green. Ouwe soul. Een beetje romantische zielenpijnmuziek. Tired of Being Alone. Erg mooi. Verder ben ik groot fan van Burt Bacharach. Hij heeft waanzinnige composities gemaakt. Neem een nummer als Something Big: ‘Like a grain of sand that wants to be a rolling stone. I want to be the man. I’m not, and have the things. I really haven’t got, and that’s a lot.’ Over een man die anders wil zijn en die zich wil ontwikkelen. En stappen zetten om een andere man te zijn. Terwijl je natuurlijk de man blijft die je bent.

Deze tekst zegt ook wel iets over mij. Een heel vrolijk liedje. Vrij oud. Een beetje corny nummer, maar toch fantastisch. Met een heel mooie blazerssectie. Doet me denken aan mijn jeugd. Ik heb als puber een tijdje in Brazilië gewoond. En dit nummer heeft wel een beetje sambaritme. Vrolijk met een kanttekening. En het swingt.’

‘IK HOUD VAN PARTIJTJES.
ZORGEN HOE JE VIA PERSOONLIJKE
STEEKSPELLETJES TOCH WINT’



VECHT
‘Ik heb één keer in mijn leven gevochten. Een jongen uit mijn klas had op mijn eindexamenfeest drank uit mijn schuur gejat. Ik ging achter hem aan en verkocht hem een paar klappen en schoppen. Ik ben vooral een innerlijke vechter. Ik heb heel fanatiek gehockeyd en getennist. Ik houd van partijtjes. Zorgen hoe je via persoonlijke steekspelletjes toch wint.

Ik ben ook iemand die in het leven echt doorzet. Af en toe ga ik daarin te ver. Dat is niet altijd goed, dan word ik te fanatiek. Ik leer steeds beter om iets minder wilskracht te gebruiken. Waar ik voor vecht? Respect. Ik ben iemand die niet snel oordeelt over anderen. Ik kan wel erg kritisch zijn, bijvoorbeeld in mijn werk. Als ik van mening ben dat een ander er niet vol voor gaat, kun je het krijgen. Maar wel met respect. Iedereen heeft zijn verhaal, verdriet en kruisje. Dat houd ik ook mijn kinderen voor.Barry Atsma

Toen ik vader werd, werd ik veel scherper. Je gaat nadenken over wat je wilt in het leven. Ineens komen er diepere normen en waarden naar boven. Je hebt echt de zorg over een ander. Je moet goed kiezen. Ook qua werk.

Ik merk dat ik het verdelen van mijn tijd tussen privé en werk als een dagelijks gevecht ervaar. Hoe houd ik het goed in balans? Gelukkig lukt dat regelmatig vrij goed, maar het gaat ook weleens minder. Dan schiet het de andere kant op. Ben ik te druk om lekker van mijn kinderen te genieten. Dan maak ik ruzie, met producenten. Ik wil gewoon mijn kinderen rustig naar school kunnen brengen. Met ze ontbijten. Maar ja, de meeste draaidagen beginnen al om half 8 ‘s ochtends en moet je er om half 7 zijn. Moet ik dus om half 6 weg…

‘IK BEN IN STAAT OM EROP
TE SLAAN ALS ER IETS IS.
ALS HET OM LIJFSBEHOUD
GAAT. . .’



Ik heb ooit een bokstraining gehad voor een voorstelling. Heel interessant. En ik houd erg van sport. Maar ik ben geen handvechter. Gek genoeg kijk ik wel alles van K1. Man tegen man. Fascinerend. Ik bewonder Sem Schilt en Remy Bonjasky. Fight Club: te gekke film. Een van mijn favorieten. Wat een script. Die diepe oerkracht vind ik fascinerend aan dat vechten. Goed, ik zelf wil altijd eerst weten waarom iemand iets zegt of vindt, maar aan de andere kant ben ik in staat om erop te slaan als er iets is. Als het om lijfsbehoud gaat… Zodra er oorlog uitbreekt en ik moet voor mijn kinderen zorgen, ben ik de eerste die zorgt dat de juiste zaken in huis komen.

Ik heb lang in de stad gewoond tussen junks en andere types die het je heel moeilijk kunnen maken. Ik was niet zelden degene die ingreep. Tot ik iemand betrapte die diefstal pleegde. Ineens haalde hij een mes te voorschijn. Sindsdien denk ik: dan maar even niet ingrijpen. Ik zie liever wel mijn kinderen opgroeien.’

HUILBarry_MG_1463
‘Voor mijn werk huil ik natuurlijk veel, haha. Maar de laatste keer dat ik echt huilde, was bij het afscheid van Toneelgroep Amsterdam. Tussen de coulissen besefte ik ineens dat ik een periode van tien jaar afsloot. Ik werd emotioneel. ’s Avonds kreeg ik nog een heel mooie speech van Roeland Fernhout en Ivo Van Hove. Heel lieve en hilarische teksten. Toen kon je me helemaal wegdragen.

Ik vind huilen best fijn. Soms is het hoofd gewoon te vol, heb ik het te druk. Dan is huilen de enige oplossing; alles komt er even uit. Mannen huilen niet? Nou, deze man wel. Ik zie het als een kracht. Als je maar niet huilerig wordt. Tranen wegdrukken levert frustratie op. Ik heb gehuild bij Amour. Een film over een ouder stel dat met aftakeling te maken krijgt. Diep ontroerend. Gebeurt me trouwens wel vaker bij films van Michael Haneke.

Ik moest huilen voor mijn rol in de film Taped die ik speelde met Susan Visser. Gedraaid in Argentinië, een achtervolgingsverhaal. Heel emotioneel. De tranen op de set kwamen heel makkelijk omhoog. Maar soms lukt het niet en dan neem je in ons vak een tranenstift. Een mooie truc om te tranen, ideaal.’

BID
‘Ik bid niet, maar ik mediteer wel. Alle geloven zijn kabouterverhaaltjes. Het ene bedenkt Jezus, het andere Allah of Boeddha. Echt bestaan doen ze niet en hebben ze ook niet. Anders zouden er geen 1012 geloven zijn die allemaal weer iets anders beweren. Mijn vader is ooit uit het geloof gestapt dat in zijn familie werd beleden. Mijn moeder is katholiek van huis uit, maar doet er verder niets mee.
Ik ben dus helemaal niets. Ik denk meer: men moest ooit toch iets verzinnen, want anders zou er helemaal niets zijn en dat zou er alleen maar voor zorgen dat we bang zijn voor de dood. Het gaat bij religie over een gevoel van controle krijgen op je leven, denk ik. Maar ja, het leven is nu eenmaal chaos.

Dat van die kabouterverhaaltjes houd ik ook mijn kinderen voor. Vrij onzinnig als je er goed over nadenkt. Maar ik geloof wel dat er iets is. Via meditatie kun je een soort stilte oproepen. Een mooi gebied waar ik mijn rust vandaan haal. Vragen over de zin van het leven tellen daar even niet. Ik mediteer soms als ik auto rijd. Dan zet ik mijn mind even helemaal op nul. Of ik doe het vlak voor een voorstelling. Of als ik naar bed ga. Dan let ik alleen op mijn ademhaling en kom ik tot rust. Ik heb het geleerd tijdens een cursus mindfulness in Utrecht, een jaar of twee geleden. Negen sessies waarin je het hele spectrum van mediteren leerde. Ik kan het iedereen aanraden.’

‘MENSEN DIE HARD VAN EEN TRAP VALLEN
OF VAN EEN SCHOMMEL; ALTIJD GOED.
LEEDVERMAAK BLIJFT HEERLIJK’



LACH
‘Ik lach als mijn dochters Zoë en Charley dansen. Of als ze ineens in een zwembad springen terwijl het eigenlijk nog veel te koud is. Of als ze bepaalde uitspraken doen. Toen we eens landden op Schiphol zei Charley: ‘Papa, het is erg mistelijk in Nederland.’ Vond ik mooi gevonden. Eerder wilde ze een ‘allergische’ tandenborstel kopen. Ik schrijf ze ook op, de uitspraken van mijn dochters.
Ik moet trouwens ook erg lachen bij de serie The Office. En om Theo Maassen. Maar eerlijk gezegd lach ik ook om Funniest Home Videos. Mensen die hard van een trap vallen of van een schommel; altijd goed. Leedvermaak blijft toch heerlijk. En ik lig krom om Bingo TV op de kabel. Vooral bij de videoclips van amateurzangers en zangeressen. Koefnoen, maar dan realtime.’

WERKBarry_MG_1429
‘Werken is belangrijk in het leven. Het is een uitdaging, ik kan mijn drive erin kwijt. Het bepaalt voor de helft wie ik ben. Ik put er kracht uit, inspiratie. Ik vind mijn werk ook leuk. Uitdagend. Het veroorzaakt dat ik moet nadenken over allerlei verschillende levens, werelden. Het bevredigt mijn nieuwsgierige aard. Daarin schuilt wel een gevaar. Dat ik door dat werk een heleboel dingen niet kan doen. Maar ik wil wel genoeg tijd met mijn kinderen doorbrengen. Dat probeer ik door soms een hele week helemaal niets te doen en die tijd alleen maar met mijn kinderen door te brengen. En ja, ik ben gescheiden een aantal jaar geleden. Niet leuk, maar de reden daarvoor had niet met werk te maken. Het lag puur aan de relatie.

Ik word eigenlijk steeds beter in nee zeggen. Ik merk snel als iets niet goed voelt. En ik wil echt die tijd met mijn kinderen bewaken. Om tijd met mijn kinderen in te leveren, moet het dus wel heel interessant zijn. Ik ben daar heel scherp op. Vraag je mij te kiezen tussen werken om te leven en leven om te werken, dan kies ik toch wel voor het laatste. Dus ja, er schuilt een workaholic in mij. Ik kan vrij lang heel hard werken. Om vervolgens een week lang te slapen. Mijn kinderen weerhouden me ervan zo ver te gaan.

Mijn vader was een workaholic. Hij heeft altijd heel hard en veel gewerkt. Hij deed wel erg zijn best voor ons kinderen en probeerde er ook te zijn. Hij had een belangrijke functie bij Unilever. Hij las thuis ook veel. Grote documenten die hij nog op zondag moest doornemen. Ik moet zeggen dat ik zo ver niet ga. Ik neem iets vaker vrij dan mijn vader vroeger.’

BEWONDER
‘Jack van Gelder vind ik bijzonder om naar te kijken. Hij is al jarenlang een instituut binnen de sport. Hij heeft met iedereen contact. Hij straalt uit dat hij leuk vindt wat hij doet. De meeste bewondering heb ik voor Brad Pitt. Mijn droom is om hem te ontmoeten of met hem samen te kunnen werken. Hij heeft een mooie en indrukwekkende carrière. Hij staat heel bewust in het leven, vecht voor idealen. Hij maakt heel eigenzinnige dingen, maar doet ook commerciële zaken. Net zo makkelijk. En hij is een mooie man. Stijlvol. Hij daagt zichzelf constant uit. Heel knap voor iemand die werd versleten voor good looks en verder niets. Zijn beste rol was die in Babel waarin zijn vrouw door een verdwaalde kogel wordt geraakt. Hij speelt daarin zo mooi, zo kwetsbaar. Ik zou graag een lekker koud biertje met hem drinken. Aan een grachtje in Utrecht, ja, dat lijkt me wel wat.’


Interview: Rim Voorhaar
Fotografie: Corné van der Stelt
avatar

Over


Rim Voorhaar - voormalig fly on the wall bij Het Parool en Sportweek en mede-initiatiefnemer van het multimedium hockey.nl – werd geboren in Bussum (1969), is vader van Ko (08-09-10) en de 'founding father' achter de ‘beweging’ HANK. Zijn credo: mannen praten wel... Rim droomt over de Wielerronde van de Orteliusstraat in De Baarsjes (Amsterdam) en een kortebaandraverij in de Jan Evertsenstraat...

 
 

GERELATEERDE BERICHTEN


 

 

REAGEREN & DELEN


 

Rare jongens die stereotypes

Helaas is de site van NRC Q vanaf vandaag 31 mei 2016 opgeheven. Jammer. Toen ik gister voor een laatste keer grasduinde door de artikelen bleef ik steken bij een artikel over het benadrukken van vrouwelijke stereotypes in reclames. De verslaggever uitte haar twijfels over het feit dat vrouwen nog steeds op die manier geportretteerd worden, maar hetzelfde geldt dan natuurlijk ook voor mannen. Toch?!

Meer

Bye bye baard

Heb jij weer. Moet die hipsterbaard - waar je al een paar jaar zorgvuldig en met liefde aan hebt gewerkt om 'm precies te krijgen zoals je wilde - er ineens af.

Meer

Bouw mee aan Rock City

Sinds hij tien jaar geleden van Amsterdam naar Groningen verhuisde, laaft Igor Wijnker - prominent lid van HANK - zich aan de rijke popscene in deze eigenzinnige stad. Hij leerde er bijzondere mensen en plekken kennen die echt moeten worden vastgelegd. Nu het nog kan. Bouw mee aan Rock City.

Meer

Dansplaten volgens DJ Docherty

Ben je op zoek naar songs waarop iedereen los gaat op de dansvloer? Struin dan mee in de Thé Dansant Top-33 die voormalig hockey-international Laurence Docherty ooit samenstelde. Met deze songs (inclusief intro van Docherty) krijg je zelfs het dufste feestje aan de praat.

Meer

Er is een Amsterdammer dood gegaan

Zijn naam was Theo Schoumans. Hij werd op 6 juli 1921 geboren. Als vierjarige belandde hij voor het eerst in de Orteliusstraat in Amsterdam West waar hij tot zijn overlijden woonde. Maar tijdens de viering van Nationale Burendag keert ‘Theo’ terug. Een ode aan de oude wijkbewoner.

Meer

Playing For Change Day

Vandaag is het superfunkdag, las ik ergens. Dan denk ik direct aan Playing For Change. Een internationale beweging die muziek gebruikt om ons wereldwijd met elkaar te verbinden. Beweeg ook mee op 19 september tijdens Playing For Change Day.

Meer